یحیی و غسل تعمید

بلند است نام "یه" آن زنده شیر که خداست. بزرگ است "یا" که هم نام اوست و هم منادا که هرکس را ندا دهند به ابتدای نام او بخوانند، یاهو.
بزرگ است "جه" که جهش نخستین تا آخرین در رگهای حیات است. هموست "جا" که مکان و خانه و مهبل و واژن است برای اولین تا واپسین، جهی. 
چه زیباست نام یهیا (1) که جهی را به هر دو نامش میخواند، آن زنده و ج نده آغاز تا پایان را. 
آنچه یحیی فریاد زد اینکه واژن جهی مصدر همه آبهاست، هر آبی که میجوشد از مهبل اوست پس آب، خود اوست و از اوست. 
اگر بنده ای و برده ی "یا" هستی (بردیا) و میخواهی با "یا" پیمان ببندی چه روش پیمانی از این بهتر و برتر که سرتاپا در آب غوطه ور شوی. پس هرگاه در آب فرو بروی در آبهای مادر، خدا غرق شده ای و باز به او پیوسته ای. پس در این دین 1 ترتیبی نداریم، فقط غسل ارتماسی داریم: یعنی تمام بدنت باید در آب فرو برود، سرت هم باید در آب فرو برود، لحظه ای برسد که تمام وجود تو در اختیار حضرت یاهو باشد، تا اعلام کنی که وجودت را به تمامی به او سپرده ای. 
باید بدانی که چه میکنی و باید "عمد" داشته باشی که داری بدنت را و تمام وجود و زندگیت را در راه جهی میگذاری. اگر این نیت و این عمد را با تمام قلب داشتی آنگاه به آن میگویند 1. آنگاه تو برای جهی غسل تعمید میکنی با فرو رفتن در آبهایش، که همه آبها از آن اوست.
حضرت یحیی با لقب زیبایش (تعمید دهنده) کاری که میکرد همین بود: او در کنار رود اردن می ایستاد و برای پیمان بستن همگان با جهی راهنمایی میکرد و آنها را به این "عمد" روشن میکرد که با الهه آبها پیمان ببندند و برای این "تعمید" در آب غوطه ور شوند. اوست یحیی تعمید دهند و اوست آن شهید سر بریده که برای همین هزاران پیمانی که برای حضرت یاه اخذ کرد سرش را بریدند و در طبق طلا نهادند. اوست پیام آور واقعی و پیامبر شهید.
در آیین مندایی پیامبر اصلی یحیی تعمید دهنده است و مندایی ها هم مثل مانویها برای قرنها در آب دجله و فرات غسل تعمید میکردند. هرچند نام آیین مندایی به نام مبارک مندا (Moon-Devil) دیو ماه مزین و متبرک است که پدر جهی است، اما این پدری است که دخترش را میپرستد.

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم تیر ۱۴۰۰ ساعت 22:38 توسط کیریستیان دوساد  |